1399/07/25

نباید فریب لبخند دشمن را بخوریم/وقف نیازمند ایثار و ازخودگذشتگی است

امام جمعه چرام گفت: عقلانیت» اقتضاء می‌کند به دشمن فریبکاری که بارها فریبکاری‌اش را ثابت کرده است، اعتماد نکنیم و فریب لبخندهایش را نخوریم.

نباید فریب لبخند دشمن را بخوریم/وقف نیازمند ایثار و ازخودگذشتگی است

به گزارش شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی استان کهگیلویه و بویراحمد، حجت الاسلام سیدنورالله افشار ظهر امروز در خطبه های نماز جمعه این هفته با اشاره به فرمایشات رهبر معظم انقلاب در تبیین مفهوم عقلانیت در سیاست خارجی و مواجهه با دشمن، اظهار کرد: زیرساخت عقلانیت، مبارزه با نفس است،اصلی ترین و مهم‌ترین جنبه «عقلانیت» این است که انسان در محاسبات ذهنی‌اش، هوای نفس و امراض قلبی‌اش را دخالت ندهد امراضی همچون ترس، راحت‌طلبی، قدرت‌طلبی و .... انسانی که در محاسبات ذهنی‌اش، خواسته یا ناخواسته، امراضی همچون ترس، راحت‌طلبی و قدرت‌طلبی دخالت دارد، اگرچه «عالم» باشد، اما «عاقل» نیست چراکه درواقع امیال نفسانی او هستند که برای او «تصمیم‌سازی» می‌کنند.

امام جمعه چرام،عنوان داشت: جریان تحریف، ، همواره تلاش کرده تا در تعریفی کاملاً واژگونه، محاسبه غلط ناشی از «ترس» را «عقلانیّت» و محاسبه درست همراه با «شجاعت» را «بی‌عقلی»، «تندروی» و «تصمیم احساسی» معنا کند.

وی، افزود: این مسئله از نمونه‌های قرآنی و تاریخی نیز برخوردار است، به عنوان نمونه قرآن کریم از کسانی یاد می‌کند که برای «سازش» و اظهار دوستی با دشمن، توجیهات بظاهر عقلائی همچون «جلوگیری از ناامنی» را بهانه می‌آورند، در حالیکه دلیل اصلی این کار آنان «ترس» است.

حجت الاسلام افشار با بیان اینکه اقتضاء عقلانیت، عدم اعتماد به دشمن است،خاطرنشان کرد:«عقلانیت» اقتضاء می‌کند به دشمن فریبکاری که بارها فریبکاری‌اش را ثابت کرده است، اعتماد نکنیم و فریب لبخندهایش را نخوریم، عقلانیت اقتضاء می‌کند که با دشمن، پیمانی امضاء نکنیم که او بتواند از تعبیرات آن برای فشار و تحریم بیشتر سوء استفاده کند.

وی،گفت: ملاک دیگر عقلانیت، توجه و دخالت دادن قوانین غیرمادی و معنوی و غیبی عالم در تصمیمات فردی و حکومتی است.

خطیب جمعه چرام در بخش بعدی از سخنان خود با اشاره به این مطلب که بخشش و نیکوکاری بخش بزرگی از دین مبین اسلام است و یکی از جلوه ‌های بخشش و کرامت در قالب سنت حسنه «وقف» است،گفت: این دارایی هرچه باشد از دانش، علم، خدمت، پول، ملک و محصولات فرقی نمی‌کند در واقع واقف حقیقی کسی است که از آنچه دارد برای بهره ‌مندی دیگری وقف و دیگران را در آن سهیم می کند.

حجت الاسلام افشار،ادامه داد: در گوشه و کنار کشور یا حتی جهان وقف ‌هایی را شاهدیم که به نوبه خود تأثیر زیادی در توسعه علم یا آبادی یک منطقه داشته اند، ظرفیت وسیع و قابلیت ذاتی این سنت پسندیده برای رفع مشکلات رفاهی و اقتصادی جامعه، کمک به گسترش دانش، توسعه فرهنگ و دین و بخش بهداشت و درمان باید بیش از این مورد توجه قرار گیرد،بخشش تصویرگر احسان ما به دیگران است اما روح و روان خودمان را نیز  جلا می بخشد.


خروج